Regenboog brug Er is een plaats in de hemel die Regenboog brug heet. Als een dier waar je veel van houdt doodgaat, dan gaat dat dier naar de Regenboog brug. Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden, zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen. Er is genoeg eten, water en zonneschijn en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig. Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter. Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond, precies zoals wij ze herinneren in onze dromen. De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding: Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje achter hebben moeten laten. Ze rennen en spelen met elkaar, maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen en in de verte tuurt. Haar ogen beginnen te stralen, zij begint te trillen van opwinding. Plotseling verlaat zij de groep, rent over het groene gras, sneller en sneller. Zij heeft mij gezien en als ik en mijn lieveling elkaar eindelijk treffen, houden we elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging. Om nooit meer uit elkaar te gaan. De vrolijke kussen overstelpen mijn gezicht, mijn handen aaien haar liefdevolle kop en ik kijk weer in die trouwe ogen, die ik zolang niet hebt gezien, maar die altijd in mijn hart zijn gebleven. En dan gaan we samen over de Regenboog brug...